کمر

سیاتیک چیست؟ تشخیص، علائم، درمان

سیاتیک چیست

سیاتیک یکی از شایع‌ترین دلایل کمردرد و درد پا است که می‌تواند زندگی روزمره فرد را به‌طور جدی تحت‌تأثیر قرار دهد. این عارضه زمانی رخ می‌دهد که عصب سیاتیک، طولانی‌ترین عصب بدن انسان، تحت فشار یا تحریک قرار گیرد و در نتیجه درد، بی‌حسی یا سوزش از ناحیه پایین کمر تا ساق پا احساس شود.

برخلاف تصور رایج، سیاتیک یک بیماری مستقل نیست، بلکه نشانه‌ای از وجود مشکل در ستون فقرات است؛ مانند فتق دیسک، تنگی کانال نخاعی یا التهاب عصب‌ها. شناخت به‌موقع علائم و اقدام برای درمان صحیح می‌تواند از مزمن شدن درد و محدودیت حرکتی جلوگیری کند. در این مقاله از کلینیک طب ماهان، به‌صورت علمی و کاربردی بررسی می‌کنیم که سیاتیک دقیقاً چیست، چه عواملی باعث بروز آن می‌شوند و چگونه می‌توان با روش‌های خانگی یا درمان‌های تخصصی، آن را کنترل و درمان کرد.

فهرست محتوا پنهان

علل بروز سیاتیک

سیاتیک معمولاً به‌دلیل فشرده شدن یا تحریک ریشه‌های عصبی در ناحیه پایین ستون فقرات ایجاد می‌شود. این عصب از قسمت تحتانی کمر شروع شده و از طریق باسن و پشت پا تا کف پا امتداد دارد، بنابراین هر عاملی که مسیر آن را تحت فشار قرار دهد، می‌تواند منجر به بروز درد سیاتیکی شود. شایع‌ترین علل بروز سیاتیک عبارت‌اند از:

  • فتق یا بیرون‌زدگی دیسک بین مهره ای: رایج‌ترین علت سیاتیک است. زمانی‌که بخشی از دیسک کمر از محل طبیعی خود بیرون بزند و بر ریشه عصب فشار وارد کند، درد تیرکشنده و گاهی همراه با بی‌حسی در پا ایجاد می‌شود. برای اطلاعات بیشتر میتوانید، مقاله تفاوت دیسک کمر با سیاتیک را مطالعه کنید.
  • تنگی کانال نخاعی (Spinal Stenosis): در این وضعیت، فضای عبور اعصاب در ستون فقرات باریک می‌شود و فشاری مداوم بر عصب سیاتیک وارد می‌کند. این مشکل معمولاً با افزایش سن یا تغییرات دژنراتیو ستون فقرات دیده می‌شود.
  • لغزش مهره یا اسپوندیلولیستزیس: وقتی یکی از مهره‌ها از جای خود روی مهره پایین‌تر سر بخورد، عصب‌های کمری فشرده می‌شوند و درد به سمت پا انتشار می‌یابد.
  • اسپاسم یا التهاب عضله پیریفورمیس (Piriformis Syndrome): گاهی درد سیاتیک به‌دلیل انقباض یا التهاب عضله پیریفورمیس در عمق باسن ایجاد می‌شود که بر مسیر عصب سیاتیک فشار می‌آورد.
  • آسیب یا ضربه به ستون فقرات: تصادف، سقوط یا ضربه شدید می‌تواند موجب التهاب یا فشردگی عصب سیاتیک شود.
  • بارداری: در دوران بارداری به‌دلیل افزایش فشار بر ستون فقرات و تغییرات هورمونی، عصب سیاتیک ممکن است تحریک شود و درد ایجاد کند.
  • تومور یا عفونت در ستون فقرات: در موارد نادر، رشد توده یا عفونت در اطراف نخاع می‌تواند باعث فشار مستقیم بر عصب سیاتیک شود. برای اطلاعات بیشتر درباره ارتباط کمردرد و سرطان، پیشنهاد میکنیم مقاله تخصصی طب ماهان را مطالعه کنید.

در مجموع، هر عاملی که موجب التهاب، تورم یا فشار بر مسیر عصب سیاتیک شود، می‌تواند زمینه‌ساز این درد آزاردهنده باشد. تشخیص دقیق علت، کلید اصلی انتخاب درمان مؤثر برای سیاتیک است.

سیاتیک چیست

علائم بروز سیاتیک

علائم سیاتیک معمولاً به‌صورت درد، بی‌حسی یا ضعف در یک سمت بدن ظاهر می‌شود و شدت آن بسته به میزان فشار بر عصب متفاوت است. این علائم ممکن است از ناراحتی خفیف تا دردی تیرکشنده و غیرقابل تحمل متغیر باشند و معمولاً از ناحیه پایین کمر شروع شده و تا پشت ران، ساق و حتی کف پا گسترش می‌یابند.

مهم‌ترین علائم سیاتیک عبارت‌اند از:

درد تیرکشنده در پا: علامت مشخص سیاتیک، دردی است که از پایین کمر به سمت باسن و پا امتداد پیدا می‌کند. این درد اغلب در یک پا احساس می‌شود و در حالت نشستن یا خم شدن تشدید می‌گردد.

احساس سوزش یا بی‌حسی: بسیاری از بیماران علاوه بر درد، احساس سوزش، گزگز یا بی‌حسی در پا دارند. این حالت معمولاً در مسیر عصب سیاتیک، یعنی از باسن تا ساق پا، احساس می‌شود.

ضعف عضلانی: در موارد شدید، فشار بر عصب می‌تواند منجر به ضعف عضلات پا یا مچ شود. فرد ممکن است هنگام راه رفتن احساس کند پا قدرت کافی برای حرکت ندارد یا دچار “افتادگی پا” شود.

درد هنگام نشستن طولانی یا سرفه و عطسه: حرکاتی که باعث افزایش فشار در ناحیه کمری می‌شوند (مانند نشستن طولانی، خم شدن، یا سرفه) می‌توانند درد سیاتیک را تشدید کنند.

درد شبانه یا هنگام استراحت: برخی افراد در هنگام خواب یا استراحت نیز درد مداوم و تیرکشنده را تجربه می‌کنند، که معمولاً نشانه تحریک مداوم عصب است.

شدت و نوع علائم می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد، اما در صورتی که درد بیش از چند هفته ادامه داشته باشد یا با ضعف و بی‌حسی شدید همراه شود، مراجعه به پزشک برای بررسی دقیق و آغاز درمان ضروری است.

نحوه تشخیص سیاتیک

تشخیص دقیق سیاتیک برای انتخاب درمان مؤثر ضروری است، زیرا علائمی مانند درد تیرکشنده یا بی‌حسی در پا می‌تواند در بیماری‌های دیگر نیز دیده شود. پزشک معمولاً با بررسی شرح حال بیمار، معاینه فیزیکی و در صورت نیاز انجام تصویربرداری‌های تخصصی، علت اصلی را مشخص می‌کند.

شرح حال و بررسی علائم

در اولین مرحله، پزشک درباره محل دقیق درد، مدت زمان آن، شدت، عوامل تشدیدکننده یا تسکین‌دهنده، و علائم همراه مانند بی‌حسی یا ضعف عضلات سوال می‌پرسد. همچنین سوابق آسیب‌های قبلی، نوع شغل، فعالیت‌های ورزشی و وضعیت خواب بیمار بررسی می‌شود تا احتمال فشار بر عصب مشخص گردد.

معاینه فیزیکی

در این مرحله، پزشک با انجام آزمون‌هایی مانند تست بلند کردن پا (Straight Leg Raise Test) بررسی می‌کند که آیا با بالا آوردن پا، درد در مسیر عصب سیاتیک تشدید می‌شود یا خیر. معاینه قدرت عضلات، رفلکس‌ها و حس در پاها نیز به تشخیص محل درگیری عصب کمک می‌کند.

تصویربرداری پزشکی

اگر درد شدید، مداوم یا همراه با ضعف عصبی باشد، پزشک برای تعیین علت دقیق از روش‌های تصویربرداری استفاده می‌کند:

  • MRI (تصویربرداری با تشدید مغناطیسی): بهترین روش برای مشاهده دیسک‌های بین‌مهره‌ای، اعصاب و بافت‌های نرم است. در صورت فتق دیسک یا تنگی کانال نخاعی، MRI می‌تواند محل دقیق فشار را نشان دهد. اگر عکس MRI خود را همراه دارید، میتوانید از خدمات تحلیل رایگان عکس ام آر آی کیلینیک طب ماهان اسفاده کنید، تا متخصصان ما علت کمردرد شما را بررسی کنند.
  • CT Scan: در مواردی که MRI در دسترس نباشد یا نیاز به جزئیات استخوانی وجود داشته باشد، سی‌تی‌اسکن کمک‌کننده است.
  • X-ray (عکس ساده): برای بررسی تغییرات استخوانی مانند لغزش مهره یا ناهنجاری‌های ساختاری به‌کار می‌رود.

آزمایش‌های عصبی (Nerve Studies)

در برخی موارد، پزشک برای بررسی عملکرد الکتریکی عصب‌ها از الکترومیوگرافی (EMG) یا تست هدایت عصبی (Nerve Conduction Study) استفاده می‌کند. این آزمایش‌ها مشخص می‌کنند آیا عصب سیاتیک یا سایر اعصاب کمری دچار آسیب عملکردی شده‌اند یا خیر.

درد سیاتیکی چیست

افتراق از سایر بیماری‌ها

علائمی مانند درد در پا، گزگز یا بی‌حسی می‌تواند ناشی از مشکلات دیگری مثل بیماری‌های عروقی، نوروپاتی دیابتی یا سندروم پیریفورمیس نیز باشد. بنابراین پزشک با ترکیب نتایج معاینه و آزمایش‌ها، تشخیص نهایی را تعیین می‌کند.

تشخیص زودهنگام سیاتیک نقش مهمی در جلوگیری از مزمن شدن درد دارد. در صورتی‌که علت اصلی مانند فتق دیسک یا تنگی نخاع به‌موقع شناسایی شود، درمان‌های ساده‌تر مانند فیزیوتراپی یا کمربند طبی می‌توانند به‌خوبی مؤثر باشند و نیاز به جراحی را برطرف کنند.

روش درمان سیاتیک

درمان سیاتیک بسته به شدت درد و علت اصلی آن متفاوت است، اما معمولاً در سه سطح انجام می‌شود: روش‌های خانگی و مراقبتی برای موارد خفیف، درمان‌های پزشکی و فیزیوتراپی برای کنترل و بهبود علائم متوسط تا شدید، و در نهایت درمان‌های جراحی برای موارد مقاوم یا دارای آسیب عصبی قابل‌توجه. هدف اصلی همه این روش‌ها، کاهش درد، رفع فشار از روی عصب سیاتیک و بازگرداندن عملکرد طبیعی بدن است.

درمان‌های خانگی سیاتیک

در مراحل ابتدایی یا زمانی که درد هنوز شدید نیست، می‌توان با چند اقدام ساده و ایمن در خانه، التهاب و فشار روی عصب را کاهش داد و از پیشرفت بیماری جلوگیری کرد. برای آشنایی بهتر و کاملتر با درمان خانگی سیاتیک، مقاله تخصصی طب ماهان را مطالعه کنید.

مهم‌ترین روش‌های خانگی عبارت‌اند از:

استراحت نسبی و پرهیز از بی‌تحرکی کامل

استراحت کوتاه‌مدت (یک تا دو روز) می‌تواند در تسکین درد مؤثر باشد، اما ماندن طولانی در تخت نتیجه معکوس دارد. فعالیت‌های سبک مانند پیاده‌روی آهسته باعث افزایش گردش خون و تسریع روند بهبود می‌شود.

استفاده از کمپرس گرم و سرد

در روزهای ابتدایی، کمپرس سرد برای کاهش التهاب توصیه می‌شود. پس از چند روز، کمپرس گرم می‌تواند موجب شل شدن عضلات و بهبود جریان خون در ناحیه کمر و پا شود. بهتر است هر بار ۱۵ تا ۲۰ دقیقه از کمپرس استفاده شود.

درمان درد سیاتیک

انجام حرکات کششی ملایم

تمرینات ساده کششی برای ناحیه کمر و همسترینگ می‌توانند به کاهش فشار روی عصب سیاتیک کمک کنند. حرکاتی مانند کشش زانو به سینه، چرخش لگن و حرکت پیریفورمیس از تمرین‌های مؤثر هستند. انجام این حرکات باید آرام و بدون درد ناگهانی باشد. اگر میخواهید با سایر حرکات ورزشی موثر در کمردرد سیاتیکی آشنا شوید، حتما سری به مقاله بهترین ورزش برای درمان سیاتیک، بزنید.

اصلاح وضعیت بدن در نشستن و خوابیدن

نشستن طولانی‌مدت روی صندلی‌های بدون تکیه‌گاه، خم شدن‌های مکرر یا خوابیدن در وضعیت نامناسب می‌تواند فشار را تشدید کند. بهتر است از صندلی دارای پشتی طبی و بالش کوچک در گودی کمر استفاده شود. هنگام خواب نیز خوابیدن به پهلو با قرار دادن بالش بین زانوها مفید است. برای آشنایی با روش صحیح خوابیدن برای کمردرد سیاتیکی، حتما مقاله تخصصی طب ماهان را در این زمینه بخوانید.

استفاده از کمربند طبی استاندارد

کمربندهای طبی مخصوص ناحیه کمر مانند مدل‌های زیپاور می‌توانند با گرمادهی کنترل‌شده و ایجاد ثبات در ستون فقرات، فشار روی عصب سیاتیک را کاهش دهند. استفاده روزانه از این کمربندها به‌ویژه در زمان کار یا نشستن طولانی، به تسکین درد کمک می‌کند.

کمربند زیپاور SiePower

پایان کمردرد با کمربند طبی برقی زیپاور (SiePower) که یک نوع کمربند طبی است که برای حمایت از کمر و کاهش دردهای مربوط به مشکلات ستون فقرات طراحی شده است. این کمربند به طور خاص برای افرادی که از درد کمر رنج می‌برند یا برای کسانی که فعالیت‌های فیزیکی سنگین انجام می‌دهند مفید است. جهت دریافت مشاوره رایگان فرم زیر را تکمیل کنید.

رژیم غذایی ضدالتهاب

مصرف غذاهای سرشار از امگا ۳ (ماهی‌های چرب)، سبزیجات تازه، مغزها، و ادویه‌هایی مثل زردچوبه به کاهش التهاب عمومی بدن کمک می‌کند. پرهیز از غذاهای فرآوری‌شده و چرب نیز در کنترل علائم مؤثر است. اگر نمیدانید که برای درمان کمردرد چه بخوریم؟ پیشنهاد میکنیم مقاله تخصصی طب ماهان را مطالعه کنید.

حفظ وزن مناسب و فعالیت منظم

اضافه‌وزن فشار زیادی به ستون فقرات وارد می‌کند. کاهش وزن از طریق رژیم سالم و ورزش سبک، می‌تواند یکی از مؤثرترین روش‌های بلندمدت برای کنترل سیاتیک باشد.

در صورتی‌که با رعایت این اقدامات درد ظرف چند هفته کاهش نیابد یا علائم شدیدی مانند بی‌حسی و ضعف پا ظاهر شود، باید وارد مرحله درمان‌های تخصصی‌تر شد که در بخش بعد به آن می‌پردازیم.

اگر درد کمر یا سیاتیک شما شدت گرفته و دنبال یک راه‌حل سریع و خانگی هستید، معمولاً ترکیب تمرین‌ها با یک روش کمکی نتیجه بهتری می‌دهد. نمونه‌ای از این روش‌ها را در ادامه می‌بینید. برای اطلاعات بیشتر روی عکس زیر کلیک کنید.

درمان کمردرد

درمان پزشکی سیاتیک

زمانی که درد سیاتیک شدید، مداوم یا همراه با علائمی مانند بی‌حسی، ضعف پا یا اختلال در راه رفتن باشد، درمان‌های خانگی به‌تنهایی کافی نیستند و باید از روش‌های پزشکی و فیزیوتراپی کمک گرفت. این درمان‌ها با هدف کاهش التهاب، تسکین درد و بازگرداندن عملکرد طبیعی عصب انجام می‌شوند. بسته به وضعیت بیمار، پزشک ممکن است یک یا ترکیب چند روش زیر را توصیه کند:

داروهای ضدالتهاب و مسکن‌ها

داروهای غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن، ناپروکسن یا دیکلوفناک برای کاهش التهاب و تسکین درد تجویز می‌شوند. در موارد شدید، ممکن است پزشک از داروهای عضله‌­شل‌کن یا مسکن‌های قوی‌تر استفاده کند. مصرف این داروها باید طبق نسخه پزشک باشد تا از عوارض گوارشی یا کلیوی جلوگیری شود.

تزریق کورتیکواستروئید در اطراف عصب

در بیمارانی که درد با دارو و فیزیوتراپی کنترل نمی‌شود، تزریق داروی ضدالتهاب در فضای اپیدورال اطراف نخاع انجام می‌شود. این تزریق باعث کاهش فوری التهاب و فشار بر عصب سیاتیک می‌شود و معمولاً اثر آن چند هفته تا چند ماه باقی می‌ماند.

فیزیوتراپی و تمرین‌های اصلاحی

فیزیوتراپی بخش اصلی درمان پزشکی سیاتیک است. متخصص فیزیوتراپی با طراحی برنامه‌ای شامل حرکات کششی، تقویتی و آموزشی به بیمار کمک می‌کند تا فشار روی عصب کاهش یابد. این تمرین‌ها علاوه بر تسکین درد، از بازگشت مجدد علائم نیز جلوگیری می‌کنند. اگر از درد سیاتیکی رنج میبرید، پیشنهاد میکنیم از خدمات مشاوره فیزیوتراپی رایگان کلینیک طب ماهان استفاده کنید.

درمان‌های فیزیکی مکمل

روش‌هایی مانند تحریک الکتریکی عصب (TENS)، اولتراسوند تراپی و گرما درمانی کنترل‌شده از جمله روش‌های غیرتهاجمی هستند که برای کاهش التهاب و تسکین درد در کلینیک‌ها استفاده می‌شوند. کمربندهای حرارتی مانند مدل زیپاور SiePower نیز می‌توانند در خانه اثر مشابهی داشته باشند و مکمل فیزیوتراپی باشند.

درمان‌های دستی و کایروپراکتیک

در برخی بیماران، تنظیم مهره‌های ستون فقرات توسط متخصص کایروپراکتیک یا فیزیوتراپیست آموزش‌دیده می‌تواند باعث آزاد شدن فشار از روی عصب شود. این روش باید فقط توسط افراد دارای صلاحیت انجام گیرد، زیرا حرکات نادرست ممکن است وضعیت بیمار را بدتر کند.

داروهای آرام‌بخش عصبی یا ضدافسردگی

در صورتی که درد سیاتیک مزمن شود و با اختلال خواب یا اضطراب همراه باشد، پزشک ممکن است داروهای خاصی مانند گاباپنتین یا دولوکستین را برای کنترل درد عصبی تجویز کند.

درمان‌های پزشکی معمولاً در عرض چند هفته تا چند ماه نتایج قابل‌توجهی دارند. در صورت عدم پاسخ به این روش‌ها یا بروز علائم عصبی پیشرونده، بیمار ممکن است نیاز به ارزیابی برای جراحی داشته باشد.

درمان سیاتیک با جراحی

جراحی زمانی مطرح می‌شود که درد شدید و ماندگار باشد، با درمان‌های خانگی و پزشکی طی ۶ تا ۱۲ هفته کنترل نشود، یا علائم عصبی پیشرونده ایجاد شود. موارد اورژانسی مانند بی‌اختیاری ادرار و مدفوع، بی‌حسی زین‌مانند در ناحیه کشاله‌ها، یا ضعف واضح پاها نیاز به ارزیابی فوری برای جراحی دارند. هدف از جراحی برداشتن فشار از روی ریشه عصب و بازگرداندن عملکرد طبیعی است. اگر نمیدانید چه موقع دیسک کمر نیاز به جراحی دارد؟ مقاله تخصصی طب ماهان را در این زمینه مطالعه کنید.

روش‌های رایج جراحی

  • میکرودیسکتومی: برای فتق دیسک کمری. جراح با برش کوچک و ابزار میکروسکوپی بخش بیرون‌زده دیسک را که به عصب فشار می‌آورد برمی‌دارد. این روش معمولاً بهبود سریع درد تیرکشنده پا را به‌دنبال دارد.
  • لامینوتومی یا لامینکتومی: برای تنگی کانال نخاعی. با برداشتن بخشی از قوس مهره، فضای بیشتری برای عبور عصب‌ها ایجاد می‌شود و فشار کاهش می‌یابد.
  • فورامینوتومی: زمانی که ریشه عصب در سوراخ بین‌مهره‌ای تحت فشار است. این عمل دهانه خروج عصب را بازتر می‌کند.
  • فیژن (جوش دادن مهره‌ها): در لغزش مهره یا ناپایداری شدید به‌کار می‌رود. هدف تثبیت قطعه ناپایدار است تا از فشار تکرارشونده بر عصب جلوگیری شود.
  • تعویض دیسک مصنوعی: در برخی بیماران منتخب با فتق دیسک منفرد و بدون آرتروز پیشرفته مطرح می‌شود تا حرکت قطعه حفظ شود.

جراحی سیاتیک

چه کسانی نیاز به جراحی سیاتیک دارند؟

  • درد سیاتیکی شدید که فعالیت روزمره را مختل کرده و به درمان محافظه‌کارانه پاسخ نداده است.
  • ضعف پیشرونده در مچ یا انگشتان پا، افتادگی پا، یا اختلال واضح عملکرد عصبی.
  • تنگی کانال نخاعی با محدودیت شدید راه‌رفتن و درد تیرکشنده.
  • شواهد واضح در تصویربرداری که با علائم بالینی تطابق دارد.

دوره نقاهت و توان‌بخشی

اغلب بیماران پس از میکرودیسکتومی یا لامینوتومی همان روز یا روز بعد مرخص می‌شوند.

پیاده‌روی سبک از روزهای نخست توصیه می‌شود؛ از نشستن طولانی و خم‌کردن/چرخاندن ناگهانی کمر باید پرهیز شود.

برنامه فیزیوتراپی برای تقویت عضلات مرکزی و اصلاح الگوهای حرکتی طی هفته‌های بعد آغاز می‌شود.

بازگشت به کارهای سبک معمولاً طی چند هفته ممکن است؛ فعالیت‌های سنگین نیاز به زمان بیشتر دارند.

خطرات احتمالی

  • عفونت، خونریزی، نشت مایع نخاعی، آسیب عصبی، لخته خون.
  • عود فتق دیسک یا باقی‌ماندن بخشی از درد به‌ویژه اگر علت‌های هم‌زمانی مانند تنگی چندسطحی یا مشکلات عضلانی‌اسکلتی وجود داشته باشد.
  • در فیژن، احتمال سفتی قطعه عمل‌شده و فشار بیشتر بر سطوح مجاور.

اگر علائم شما در چارچوب‌های فوق قرار می‌گیرد، ارزیابی توسط متخصص ستون فقرات می‌تواند درباره ضرورت و نوع جراحی تصمیم‌گیری کند. در غیر این صورت، ادامه درمان‌های غیرجراحی همراه با پیگیری منظم معمولاً مسیر نخست توصیه‌شده است.

کی باید به پزشک مراجعه کنیم؟

در بیشتر موارد، درد سیاتیک خفیف با استراحت نسبی، حرکات کششی و درمان‌های خانگی قابل کنترل است، اما اگر درد برای بیش از دو تا سه هفته ادامه پیدا کند، شدت آن افزایش یابد یا به پاها انتشار یابد، لازم است توسط پزشک بررسی شود. درد مداومی که با نشستن طولانی یا تغییر وضعیت بهبود نمی‌یابد، می‌تواند نشانه‌ی فشردگی قابل‌توجه عصب باشد. همچنین اگر همراه با درد، علائمی مانند گزگز، بی‌حسی یا ضعف در پا احساس می‌شود، مراجعه به متخصص ضروری است تا از آسیب دائمی به عصب جلوگیری شود.

در موارد خاص، علائمی وجود دارد که نیاز به مراجعه فوری دارند. اگر فرد دچار بی‌اختیاری ادرار یا مدفوع شود، بی‌حسی در ناحیه کشاله‌ران یا اندام تناسلی داشته باشد، یا نتواند به‌درستی راه برود و تعادل خود را حفظ کند، باید فوراً به اورژانس مراجعه کند. این نشانه‌ها ممکن است حاکی از فشردگی شدید نخاع یا سندروم دم اسب باشند که در صورت تأخیر در درمان، آسیب جبران‌ناپذیری به عصب وارد خواهد شد. تشخیص و اقدام سریع در این مرحله می‌تواند مانع از بروز عوارض دائمی شود.

جمع‌بندی

سیاتیک یکی از شایع‌ترین علل کمردرد و درد تیرکشنده پا است که در اثر فشار یا التهاب عصب سیاتیک ایجاد می‌شود. شناخت دقیق علائم، علت‌های زمینه‌ای و روش‌های درمانی نقش مهمی در کنترل و پیشگیری از پیشرفت آن دارد. درمان سیاتیک معمولاً از روش‌های ساده خانگی مانند استراحت نسبی، حرکات کششی و استفاده از کمربندهای طبی آغاز می‌شود و در صورت نیاز، با دارو، فیزیوتراپی یا تزریق‌های ضدالتهاب ادامه می‌یابد. در موارد نادر و مقاوم، جراحی برای برداشتن فشار از روی عصب انجام می‌شود. اقدام به‌موقع و رعایت توصیه‌های پزشکی می‌تواند از تبدیل دردهای موقتی به مشکلات مزمن جلوگیری کند و به بازگشت سریع‌تر بیمار به فعالیت‌های عادی زندگی کمک نماید.

 

منابع:

https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/12792-sciatica

https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/sciatica/symptoms-causes/syc-20377435

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *